Terima kasih kerana melayari nature.com. Versi pelayar yang anda gunakan mempunyai sokongan CSS yang terhad. Untuk pengalaman terbaik, kami mengesyorkan menggunakan versi pelayar terkini (atau mematikan mod keserasian dalam Internet Explorer). Selain itu, untuk memastikan sokongan berterusan, laman web ini tidak akan menyertakan gaya atau JavaScript.
Melamin merupakan bahan pencemar makanan yang dikenal pasti yang mungkin terdapat dalam kategori makanan tertentu secara tidak sengaja dan sengaja. Tujuan kajian ini adalah untuk mengesahkan pengesanan dan pengkuantitian melamin dalam formula bayi dan susu tepung. Sebanyak 40 sampel makanan yang tersedia secara komersial, termasuk formula bayi dan susu tepung, dari pelbagai wilayah di Iran telah dianalisis. Kandungan melamin anggaran sampel ditentukan menggunakan sistem kromatografi cecair-ultraviolet (HPLC-UV) berprestasi tinggi. Lengkung penentukuran (R2 = 0.9925) telah dibina untuk pengesanan melamin dalam julat 0.1–1.2 μg mL−1. Had pengkuantitian dan pengesanan masing-masing ialah 1 μg mL−1 dan 3 μg mL−1. Melamin telah diuji dalam formula bayi dan susu tepung dan keputusan menunjukkan bahawa tahap melamin dalam sampel formula bayi dan susu tepung masing-masing ialah 0.001–0.095 mg kg−1 dan 0.001–0.004 mg kg−1. Nilai-nilai ini selaras dengan perundangan EU dan Codex Alimentarius. Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa penggunaan produk susu dengan kandungan melamin yang dikurangkan ini tidak menimbulkan risiko yang ketara kepada kesihatan pengguna. Ini juga disokong oleh keputusan penilaian risiko.
Melamin ialah sebatian organik dengan formula molekul C3H6N6, yang berasal daripada sianamida. Ia mempunyai keterlarutan yang sangat rendah dalam air dan kira-kira 66% nitrogen. Melamin ialah sebatian industri yang digunakan secara meluas dengan pelbagai kegunaan yang sah dalam pengeluaran plastik, baja dan peralatan pemprosesan makanan (termasuk pembungkusan makanan dan peralatan dapur)1,2. Melamin juga digunakan sebagai pembawa ubat untuk rawatan penyakit. Kadar nitrogen yang tinggi dalam melamin boleh menyebabkan penyalahgunaan sebatian tersebut dan memberikan sifat molekul protein kepada bahan makanan3,4. Oleh itu, penambahan melamin kepada produk makanan, termasuk produk tenusu, meningkatkan kandungan nitrogen. Oleh itu, telah disimpulkan secara salah bahawa kandungan protein susu adalah lebih tinggi daripada yang sebenarnya.
Bagi setiap gram melamin yang ditambah, kandungan protein makanan akan meningkat sebanyak 0.4%. Walau bagaimanapun, melamin sangat larut dalam air dan boleh menyebabkan kemudaratan yang lebih serius. Menambah 1.3 gram melamin kepada produk cecair seperti susu boleh meningkatkan kandungan protein susu sebanyak 30%5,6. Walaupun melamin ditambah kepada makanan haiwan dan juga manusia untuk meningkatkan kandungan protein7, Suruhanjaya Codex Alimentarius (CAC) dan pihak berkuasa kebangsaan tidak meluluskan melamin sebagai bahan tambahan makanan dan telah menyenaraikannya sebagai berbahaya jika ditelan, dihidu atau diserap melalui kulit. Pada tahun 2012, Agensi Antarabangsa untuk Penyelidikan Kanser Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) menyenaraikan melamin sebagai karsinogen Kelas 2B kerana ia mungkin berbahaya kepada kesihatan manusia8. Pendedahan jangka panjang kepada melamin boleh menyebabkan kanser atau kerosakan buah pinggang2. Melamin dalam makanan boleh bergabung dengan asid sianurik untuk membentuk kristal kuning yang tidak larut dalam air yang boleh menyebabkan kerosakan pada tisu buah pinggang dan pundi kencing, serta kanser saluran kencing dan penurunan berat badan9,10. Ia boleh menyebabkan keracunan makanan akut dan, dalam kepekatan yang tinggi, kematian, terutamanya pada bayi dan kanak-kanak kecil.11 Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) juga telah menetapkan pengambilan harian yang boleh diterima (TDI) melamin untuk manusia pada 0.2 mg/kg berat badan sehari berdasarkan garis panduan CAC.12 Pentadbiran Makanan dan Ubat-ubatan AS (FDA AS) telah menetapkan tahap residu maksimum untuk melamin pada 1 mg/kg dalam formula bayi dan 2.5 mg/kg dalam makanan lain.2,7 Pada bulan September 2008, dilaporkan bahawa beberapa pengeluar formula bayi domestik telah menambahkan melamin pada susu tepung untuk meningkatkan kandungan protein produk mereka, mengakibatkan keracunan susu tepung dan mencetuskan insiden keracunan melamin di seluruh negara yang menyebabkan lebih 294,000 kanak-kanak jatuh sakit dan lebih 50,000 dimasukkan ke hospital. 13
Penyusuan susu ibu tidak selalunya boleh dilakukan disebabkan oleh pelbagai faktor seperti kesukaran kehidupan bandar, penyakit ibu atau anak, yang membawa kepada penggunaan susu formula bayi untuk memberi makan bayi. Akibatnya, kilang-kilang telah ditubuhkan untuk menghasilkan susu formula bayi yang komposisinya sedekat mungkin dengan susu ibu14. Susu formula bayi yang dijual di pasaran biasanya diperbuat daripada susu lembu dan biasanya diperbuat daripada campuran khas lemak, protein, karbohidrat, vitamin, mineral dan sebatian lain. Untuk mendekati susu ibu, kandungan protein dan lemak susu formula berbeza-beza, dan bergantung pada jenis susu, ia diperkaya dengan sebatian seperti vitamin dan mineral seperti zat besi15. Memandangkan bayi adalah kumpulan sensitif dan terdapat risiko keracunan, keselamatan penggunaan susu tepung adalah sangat penting untuk kesihatan. Selepas kes keracunan melamin dalam kalangan bayi China, negara-negara di seluruh dunia telah memberi perhatian khusus kepada isu ini, dan sensitiviti bidang ini juga telah meningkat. Oleh itu, adalah sangat penting untuk memperkukuh kawalan pengeluaran susu formula bayi bagi melindungi kesihatan bayi. Terdapat pelbagai kaedah untuk mengesan melamin dalam makanan, termasuk kromatografi cecair berprestasi tinggi (HPLC), elektroforesis, kaedah deria, spektrofotometri dan ujian imunosorben berkaitan enzim antigen-antibodi16. Pada tahun 2007, Pentadbiran Makanan dan Ubat-ubatan AS (FDA) telah membangunkan dan menerbitkan kaedah HPLC untuk penentuan melamin dan asid sianurik dalam makanan, yang merupakan kaedah paling berkesan untuk menentukan kandungan melamin17.
Kepekatan melamin dalam susu formula bayi yang diukur menggunakan teknik spektroskopi inframerah baharu adalah antara 0.33 hingga 0.96 miligram sekilogram (mg kg-1).18 Satu kajian di Sri Lanka mendapati tahap melamin dalam susu tepung penuh adalah antara 0.39 hingga 0.84 mg kg-1. Di samping itu, sampel susu formula bayi yang diimport mengandungi tahap melamin tertinggi, masing-masing pada 0.96 dan 0.94 mg/kg. Tahap ini berada di bawah had pengawalseliaan (1 mg/kg), tetapi program pemantauan diperlukan untuk keselamatan pengguna.19
Beberapa kajian telah mengkaji tahap melamin dalam formula bayi Iran. Kira-kira 65% daripada sampel mengandungi melamin, dengan purata 0.73 mg/kg dan maksimum 3.63 mg/kg. Satu lagi kajian melaporkan bahawa tahap melamin dalam formula bayi adalah antara 0.35 hingga 3.40 μg/kg, dengan purata 1.38 μg/kg. Secara keseluruhan, kehadiran dan tahap melamin dalam formula bayi Iran telah dinilai dalam pelbagai kajian, dengan beberapa sampel yang mengandungi melamin melebihi had maksimum yang ditetapkan oleh pihak berkuasa kawal selia (2.5 mg/kg/makanan).
Memandangkan penggunaan susu tepung secara langsung dan tidak langsung yang besar dalam industri makanan dan kepentingan khusus formula bayi dalam memberi makan kanak-kanak, kajian ini bertujuan untuk mengesahkan kaedah pengesanan melamin dalam susu tepung dan formula bayi. Malah, objektif pertama kajian ini adalah untuk membangunkan kaedah kuantitatif yang cepat, mudah dan tepat untuk mengesan pencemaran melamin dalam formula bayi dan susu tepung menggunakan kromatografi cecair prestasi tinggi (HPLC) dan pengesanan ultraungu (UV); Kedua, objektif kajian ini adalah untuk menentukan kandungan melamin dalam formula bayi dan susu tepung yang dijual di pasaran Iran.
Instrumen yang digunakan untuk analisis melamin berbeza-beza bergantung pada lokasi pengeluaran makanan. Kaedah analisis HPLC-UV yang sensitif dan boleh dipercayai telah digunakan untuk mengukur sisa melamin dalam susu dan formula bayi. Produk tenusu mengandungi pelbagai protein dan lemak yang boleh mengganggu pengukuran melamin. Oleh itu, seperti yang dinyatakan oleh Sun et al. 22, strategi pembersihan yang sesuai dan berkesan adalah perlu sebelum analisis instrumental. Dalam kajian ini, kami menggunakan penapis picagari pakai buang. Dalam kajian ini, kami menggunakan lajur C18 untuk mengasingkan melamin dalam formula bayi dan susu tepung. Rajah 1 menunjukkan kromatogram untuk pengesanan melamin. Di samping itu, pemulihan sampel yang mengandungi 0.1–1.2 mg/kg melamin adalah antara 95% hingga 109%, persamaan regresi ialah y = 1.2487x − 0.005 (r = 0.9925), dan nilai sisihan piawai relatif (RSD) adalah antara 0.8 hingga 2%. Data yang ada menunjukkan bahawa kaedah ini boleh dipercayai dalam julat kepekatan yang dikaji (Jadual 1). Had pengesanan instrumental (LOD) dan had kuantifikasi (LOQ) melamin masing-masing ialah 1 μg mL−1 dan 3 μg mL−1. Di samping itu, spektrum UV melamin mempamerkan jalur penyerapan pada 242 nm. Kaedah pengesanan ini sensitif, andal dan tepat. Kaedah ini boleh digunakan untuk penentuan rutin tahap melamin.
Keputusan yang serupa telah diterbitkan oleh beberapa penulis. Kaedah kromatografi cecair berprestasi tinggi-susunan fotodiod (HPLC) telah dibangunkan untuk analisis melamin dalam produk tenusu. Had kuantifikasi yang lebih rendah ialah 340 μg kg−1 untuk susu tepung dan 280 μg kg−1 untuk formula bayi pada 240 nm. Filazzi et al. (2012) melaporkan bahawa melamin tidak dikesan dalam formula bayi oleh HPLC. Walau bagaimanapun, 8% daripada sampel susu tepung mengandungi melamin pada tahap 0.505–0.86 mg/kg. Tittlemiet et al.23 menjalankan kajian yang serupa dan menentukan kandungan melamin formula bayi (nombor sampel: 72) melalui kromatografi cecair berprestasi tinggi-spektrometri jisim/MS (HPLC-MS/MS) adalah kira-kira 0.0431–0.346 mg kg−1. Dalam kajian yang dijalankan oleh Venkatasamy et al. (2010), pendekatan kimia hijau (tanpa asetonitril) dan kromatografi cecair berprestasi tinggi fasa terbalik (RP-HPLC) telah digunakan untuk menganggarkan melamin dalam formula bayi dan susu. Julat kepekatan sampel adalah dari 1.0 hingga 80 g/mL dan tindak balasnya adalah linear (r > 0.999). Kaedah ini menunjukkan pemulihan sebanyak 97.2–101.2 berbanding julat kepekatan 5–40 g/mL dan kebolehulangan adalah kurang daripada 1.0% sisihan piawai relatif. Tambahan pula, LOD dan LOQ yang diperhatikan masing-masing adalah 0.1 g mL−1 dan 0.2 g mL−124. Lutter et al. (2011) menentukan pencemaran melamin dalam susu lembu dan formula bayi berasaskan susu menggunakan HPLC-UV. Kepekatan melamin adalah antara < 0.2 hingga 2.52 mg kg−1. Julat dinamik linear kaedah HPLC-UV ialah 0.05 hingga 2.5 mg kg−1 untuk susu lembu, 0.13 hingga 6.25 mg kg−1 untuk formula bayi dengan pecahan jisim protein <15%, dan 0.25 hingga 12.5 mg kg−1 untuk formula bayi dengan pecahan jisim protein sebanyak 15%. Keputusan LOD (dan LOQ) ialah 0.03 mg kg−1 (0.09 mg kg−1) untuk susu lembu, 0.06 mg kg−1 (0.18 mg kg−1) untuk formula bayi <15% protein, dan 0.12 mg kg−1 (0.36 mg kg−1) untuk formula bayi 15% protein, dengan nisbah isyarat-ke-hingar masing-masing 3 dan 1025 untuk LOD dan LOQ. Diebes et al. (2012) mengkaji tahap melamin dalam sampel formula bayi dan susu tepung menggunakan HPLC/DMD. Dalam formula bayi, tahap terendah dan tertinggi masing-masing ialah 9.49 mg kg−1 dan 258 mg kg−1. Had pengesanan (LOD) ialah 0.05 mg kg−1.
Javaid et al. melaporkan bahawa sisa melamin dalam susu formula bayi berada dalam julat 0.002–2 mg kg−1 melalui spektroskopi inframerah transformasi Fourier (FT-MIR) (LOD = 1 mg kg−1; LOQ = 3.5 mg kg−1). Rezai et al.27 mencadangkan kaedah HPLC-DDA (λ = 220 nm) untuk menganggarkan melamin dan mencapai LOQ sebanyak 0.08 μg mL−1 untuk susu tepung, yang lebih rendah daripada tahap yang diperoleh dalam kajian ini. Sun et al. membangunkan RP-HPLC-DAD untuk pengesanan melamin dalam susu cecair melalui pengekstrakan fasa pepejal (SPE). Mereka memperoleh LOD dan LOQ masing-masing sebanyak 18 dan 60 μg kg−128, yang lebih sensitif daripada kajian semasa. Montesano et al. mengesahkan keberkesanan kaedah HPLC-DMD untuk penilaian kandungan melamin dalam suplemen protein dengan had kuantifikasi 0.05–3 mg/kg, yang kurang sensitif berbanding kaedah yang digunakan dalam kajian ini29.
Tidak dinafikan, makmal analitik memainkan peranan penting dalam melindungi alam sekitar dengan memantau bahan pencemar dalam pelbagai sampel. Walau bagaimanapun, penggunaan sebilangan besar reagen dan pelarut semasa analisis boleh mengakibatkan pembentukan sisa berbahaya. Oleh itu, kimia analitik hijau (GAC) telah dibangunkan pada tahun 2000 untuk mengurangkan atau menghapuskan kesan buruk prosedur analitik terhadap pengendali dan alam sekitar26. Kaedah pengesanan melamin tradisional termasuk kromatografi, elektroforesis, elektroforesis kapilari dan ujian imunosorben berkaitan enzim (ELISA) telah digunakan untuk mengenal pasti melamin. Walau bagaimanapun, antara pelbagai kaedah pengesanan, sensor elektrokimia telah menarik banyak perhatian kerana kepekaan, selektiviti, masa analisis yang pantas dan ciri-ciri mesra pengguna yang sangat baik30,31. Nanoteknologi hijau menggunakan laluan biologi untuk mensintesis bahan nano, yang boleh mengurangkan penjanaan sisa berbahaya dan penggunaan tenaga, sekali gus menggalakkan pelaksanaan amalan lestari. Nanokomposit, contohnya, yang diperbuat daripada bahan mesra alam, boleh digunakan dalam biosensor untuk mengesan bahan seperti melamin32,33,34.
Kajian menunjukkan bahawa pengekstrakan mikro fasa pepejal (SPME) digunakan secara berkesan kerana kecekapan tenaga dan kemampanannya yang lebih tinggi berbanding kaedah pengekstrakan tradisional. Keramahan alam sekitar dan kecekapan tenaga SPME menjadikannya alternatif yang sangat baik kepada kaedah pengekstrakan tradisional dalam kimia analitik dan menyediakan kaedah yang lebih mampan dan cekap untuk penyediaan sampel35.
Pada tahun 2013, Wu et al. telah membangunkan biosensor resonans plasmon permukaan (mini-SPR) yang sangat sensitif dan selektif yang menggunakan gandingan antara antibodi melamin dan anti-melamin untuk mengesan melamin dengan pantas dalam susu formula bayi menggunakan ujian imuno. Biosensor SPR yang digabungkan dengan ujian imuno (menggunakan albumin serum lembu terkonjugasi melamin) ialah teknologi yang mudah digunakan dan berkos rendah dengan had pengesanan hanya 0.02 μg mL-136.
Nasiri dan Abbasian menggunakan sensor mudah alih berpotensi tinggi yang digabungkan dengan komposit graphene oxide-chitosan (GOCS) untuk mengesan melamin dalam sampel komersial37. Kaedah ini menunjukkan selektiviti, ketepatan dan tindak balas ultra tinggi. Sensor GOCS menunjukkan kepekaan yang luar biasa (239.1 μM−1), julat linear 0.01 hingga 200 μM, pemalar afiniti 1.73 × 104 dan LOD sehingga 10 nM. Selain itu, satu kajian yang dijalankan oleh Chandrasekhar et al. pada tahun 2024 telah menerima pakai pendekatan mesra alam dan kos efektif. Mereka menggunakan ekstrak kulit betik sebagai agen pengurangan untuk mensintesis nanopartikel zink oksida (ZnO-NP) dalam kaedah mesra alam. Seterusnya, teknik spektroskopi mikro-Raman yang unik telah dibangunkan untuk penentuan melamin dalam formula bayi. ZnO-NP yang berasal daripada sisa pertanian telah menunjukkan potensi sebagai alat diagnostik yang berharga dan teknologi yang boleh dipercayai dan berkos rendah untuk memantau dan mengesan melamin38.
Alizadeh et al. (2024) menggunakan platform pendarfluor rangka kerja logam-organik (MOF) yang sangat sensitif untuk menentukan melamin dalam susu tepung. Julat linear dan had pengesanan bawah sensor, yang ditentukan menggunakan 3σ/S, masing-masing adalah 40 hingga 396.45 nM (bersamaan dengan 25 μg kg−1 hingga 0.25 mg kg−1) dan 40 nM (bersamaan dengan 25 μg kg−1). Julat ini jauh di bawah paras residu maksimum (MRL) yang ditetapkan untuk pengenalpastian melamin dalam formula bayi (1 mg kg−1) dan sampel makanan/makanan lain (2.5 mg kg−1). Sensor pendarfluor (terbium (Tb)@NH2-MIL-253(Al)MOF) menunjukkan ketepatan yang lebih tinggi dan keupayaan pengukuran yang lebih tepat daripada HPLC39 dalam mengesan melamin dalam susu tepung. Biosensor dan nanokomposit dalam kimia hijau bukan sahaja meningkatkan keupayaan pengesanan tetapi juga meminimumkan bahaya alam sekitar selaras dengan prinsip pembangunan lestari.
Prinsip kimia hijau telah digunakan untuk pelbagai kaedah untuk penentuan melamin. Satu pendekatan ialah pembangunan kaedah pengekstrakan mikro fasa pepejal serakan hijau menggunakan polimer polar semula jadi β-siklodekstrin yang diikat silang dengan asid sitrik untuk pengekstrakan melamin 40 yang cekap daripada sampel seperti formula bayi dan air panas. Kaedah lain menggunakan tindak balas Mannich untuk penentuan melamin dalam sampel susu. Kaedah ini murah, mesra alam dan sangat tepat dengan julat linear 0.1–2.5 ppm dan had pengesanan yang rendah 41. Tambahan pula, kaedah yang kos efektif dan mesra alam untuk penentuan kuantitatif melamin dalam susu cecair dan formula bayi telah dibangunkan menggunakan spektroskopi penghantaran inframerah transformasi Fourier dengan ketepatan yang tinggi dan had pengesanan masing-masing 1 ppm dan 3.5 ppm 42. Kaedah ini menunjukkan aplikasi prinsip kimia hijau untuk pembangunan kaedah yang cekap dan mampan untuk penentuan melamin.
Beberapa kajian telah mencadangkan kaedah inovatif untuk pengesanan melamin, seperti penggunaan pengekstrakan fasa pepejal dan kromatografi cecair berprestasi tinggi (HPLC)43, serta kromatografi cecair berprestasi tinggi (HPLC) yang pantas, yang tidak memerlukan pra-rawatan atau reagen pasangan ion yang kompleks, sekali gus mengurangkan jumlah sisa kimia44. Kaedah ini bukan sahaja memberikan keputusan yang tepat untuk penentuan melamin dalam produk tenusu, tetapi juga mematuhi prinsip kimia hijau, meminimumkan penggunaan bahan kimia berbahaya dan mengurangkan kesan alam sekitar keseluruhan proses analisis.
Empat puluh sampel jenama berbeza telah diuji dalam tiga kali ganda, dan keputusannya ditunjukkan dalam Jadual 2. Tahap melamin dalam sampel formula bayi dan susu tepung masing-masing adalah antara 0.001 hingga 0.004 mg/kg dan 0.001 hingga 0.095 mg/kg. Tiada perubahan ketara diperhatikan antara tiga kumpulan umur formula bayi. Di samping itu, melamin dikesan dalam 80% susu tepung, tetapi 65% formula bayi tercemar dengan melamin.
Kandungan melamin dalam susu tepung industri adalah lebih tinggi berbanding susu formula bayi, dan perbezaannya adalah signifikan (p<0.05) (Rajah 2).
Keputusan yang diperoleh adalah di bawah had yang ditetapkan oleh FDA (di bawah 1 dan 2.5 mg/kg). Di samping itu, keputusan tersebut selaras dengan had yang ditetapkan oleh CAC (2010) dan EU45,46, iaitu had maksimum yang dibenarkan ialah 1 mg kg-1 untuk susu formula bayi dan 2.5 mg kg-1 untuk produk tenusu.
Menurut kajian pada tahun 2023 oleh Ghanati et al.47, kandungan melamin dalam pelbagai jenis susu yang dibungkus di Iran adalah antara 50.7 hingga 790 μg kg−1. Keputusan mereka adalah di bawah had yang dibenarkan oleh FDA. Keputusan kami adalah lebih rendah daripada Shoder et al.48 dan Rima et al.49. Shoder et al. (2010) mendapati bahawa tahap melamin dalam susu tepung (n=49) yang ditentukan oleh ELISA adalah antara 0.5 hingga 5.5 mg/kg. Rima et al. menganalisis sisa melamin dalam susu tepung melalui spektrofotometri pendarfluor dan mendapati bahawa kandungan melamin dalam susu tepung adalah 0.72–5.76 mg/kg. Satu kajian telah dijalankan di Kanada pada tahun 2011 untuk memantau tahap melamin dalam formula bayi (n=94) menggunakan kromatografi cecair (LC/MS). Kepekatan melamin didapati berada di bawah had yang boleh diterima (piawaian awal: 0.5 mg kg−1). Tidak mungkin tahap melamin palsu yang dikesan adalah taktik yang digunakan untuk meningkatkan kandungan protein. Walau bagaimanapun, ia tidak dapat dijelaskan oleh penggunaan baja, penempatan semula kandungan bekas atau faktor yang serupa. Tambahan pula, sumber melamin dalam susu tepung yang diimport ke Kanada tidak didedahkan50.
Hassani et al. mengukur kandungan melamin dalam susu tepung dan susu cair di pasaran Iran pada tahun 2013 dan mendapati keputusan yang serupa. Keputusan menunjukkan bahawa kecuali satu jenama susu tepung dan susu cair, semua sampel lain tercemar dengan melamin, dengan tahap antara 1.50 hingga 30.32 μg g−1 dalam susu tepung dan 0.11 hingga 1.48 μg ml−1 dalam susu. Terutamanya, asid sianurik tidak dikesan dalam mana-mana sampel, sekali gus mengurangkan kemungkinan keracunan melamin bagi pengguna. 51 Kajian terdahulu telah menilai kepekatan melamin dalam produk coklat yang mengandungi susu tepung. Kira-kira 94% sampel yang diimport dan 77% sampel Iran mengandungi melamin. Tahap melamin dalam sampel yang diimport adalah antara 0.032 hingga 2.692 mg/kg, manakala dalam sampel Iran adalah antara 0.013 hingga 2.600 mg/kg. Secara keseluruhan, melamin dikesan dalam 85% sampel, tetapi hanya satu jenama tertentu yang mempunyai tahap melebihi had yang dibenarkan.44 Tittlemier et al. melaporkan tahap melamin dalam susu tepung adalah antara 0.00528 hingga 0.0122 mg/kg.
Jadual 3 meringkaskan keputusan penilaian risiko untuk tiga kumpulan umur. Risiko adalah kurang daripada 1 dalam semua kumpulan umur. Oleh itu, tiada risiko kesihatan bukan karsinogenik daripada melamin dalam susu formula bayi.
Tahap pencemaran yang lebih rendah dalam produk tenusu mungkin disebabkan oleh pencemaran yang tidak disengajakan semasa penyediaan, manakala tahap yang lebih tinggi mungkin disebabkan oleh penambahan yang disengajakan. Tambahan pula, risiko keseluruhan kepada kesihatan manusia daripada pengambilan produk tenusu dengan tahap melamin yang rendah dianggap rendah. Dapat disimpulkan bahawa pengambilan produk yang mengandungi tahap melamin yang rendah tidak menimbulkan sebarang risiko kepada kesihatan pengguna52.
Memandangkan kepentingan pengurusan keselamatan makanan dalam industri tenusu, terutamanya dari segi melindungi kesihatan awam, adalah sangat penting untuk membangunkan dan mengesahkan kaedah untuk menilai dan membandingkan tahap dan sisa melamin dalam susu tepung dan formula bayi. Kaedah spektrofotometri HPLC-UV yang mudah dan tepat telah dibangunkan untuk menentukan melamin dalam formula bayi dan susu tepung. Kaedah ini telah disahkan untuk memastikan kebolehpercayaan dan ketepatannya. Had pengesanan dan kuantifikasi kaedah tersebut terbukti cukup sensitif untuk mengukur tahap melamin dalam formula bayi dan susu tepung. Menurut data kami, melamin dikesan dalam kebanyakan sampel Iran. Semua tahap melamin yang dikesan adalah di bawah had maksimum yang dibenarkan yang ditetapkan oleh CAC, menunjukkan bahawa penggunaan jenis produk tenusu ini tidak menimbulkan risiko kepada kesihatan manusia.
Semua reagen kimia yang digunakan adalah gred analitikal: melamin (2,4,6-triamino-1,3,5-triazina) 99% tulen (Sigma-Aldrich, St. Louis, MO); asetonitril gred HPLC (Merck, Darmstadt, Jerman); air ultratulen (Millipore, Morfheim, Perancis). Penapis picagari pakai buang (Chromafil Xtra PVDF-45/25, saiz liang 0.45 μm, diameter membran 25 mm) (Macherey-Nagel, Düren, Jerman).
Mandian ultrasonik (Elma, Jerman), emparan (Beckman Coulter, Krefeld, Jerman) dan HPLC (KNAUER, Jerman) telah digunakan untuk menyediakan sampel.
Kromatografi cecair berprestasi tinggi (KNAUER, Jerman) yang dilengkapi dengan pengesan UV telah digunakan. Syarat-syarat analisis HPLC adalah seperti berikut: sistem UHPLC Ultimate yang dilengkapi dengan lajur analitik ODS-3 C18 (4.6 mm × 250 mm, saiz zarah 5 μm) (MZ, Jerman) telah digunakan. Eluen HPLC (fasa mudah alih) ialah campuran TFA/metanol (450:50 mL) dengan kadar aliran 1 mL min-1. Panjang gelombang pengesanan ialah 242 nm. Isipadu suntikan ialah 100 μL, suhu lajur ialah 20 °C. Memandangkan masa pengekalan ubat adalah panjang (15 minit), suntikan seterusnya perlu dibuat selepas 25 minit. Melamin dikenal pasti dengan membandingkan masa pengekalan dan puncak spektrum UV piawai melamin.
Larutan melamin piawai (10 μg/mL) telah disediakan menggunakan air dan disimpan di dalam peti sejuk (4 °C) jauh daripada cahaya. Cairkan larutan stok dengan fasa bergerak dan sediakan larutan piawai kerja. Setiap larutan piawai disuntik ke dalam HPLC sebanyak 7 kali. Persamaan penentukuran 10 dikira melalui analisis regresi luas puncak yang ditentukan dan kepekatan yang ditentukan.
Susu tepung lembu yang tersedia secara komersial (20 sampel) dan sampel pelbagai jenama formula bayi berasaskan susu lembu (20 sampel) telah dibeli daripada pasar raya dan farmasi tempatan di Iran untuk memberi makan bayi daripada pelbagai kumpulan umur (0–6 bulan, 6–12 bulan, dan >12 bulan) dan disimpan pada suhu sejuk (4 °C) sehingga analisis. Kemudian, 1 ± 0.01 g susu tepung yang dihomogenkan ditimbang dan dicampurkan dengan asetonitril:air (50:50, v/v; 5 mL). Campuran dikacau selama 1 minit, kemudian disonikasi dalam tab mandi ultrasonik selama 30 minit, dan akhirnya digoncang selama 1 minit. Campuran kemudiannya disentrifugasi pada 9000 × g selama 10 minit pada suhu bilik dan supernatan ditapis ke dalam vial autosampler 2 ml menggunakan penapis picagari 0.45 μm. Filtrat (250 μl) kemudian dicampurkan dengan air (750 μl) dan disuntik ke dalam sistem HPLC10,42.
Untuk mengesahkan kaedah ini, kami menentukan pemulihan, ketepatan, had pengesanan (LOD), had kuantifikasi (LOQ), dan ketepatan di bawah keadaan optimum. LOD ditakrifkan sebagai kandungan sampel dengan ketinggian puncak tiga kali ganda tahap hingar garis dasar. Sebaliknya, kandungan sampel dengan ketinggian puncak 10 kali ganda nisbah isyarat-ke-hingar ditakrifkan sebagai LOQ.
Respons peranti ditentukan menggunakan lengkung penentukuran yang terdiri daripada tujuh titik data. Kandungan melamin yang berbeza telah digunakan (0, 0.2, 0.3, 0.5, 0.8, 1 dan 1.2). Kelinearan prosedur pengiraan melamin telah ditentukan. Di samping itu, beberapa tahap melamin yang berbeza telah ditambah kepada sampel kosong. Lengkung penentukuran dibina dengan menyuntik secara berterusan 0.1–1.2 μg mL−1 larutan melamin piawai ke dalam sampel susu formula bayi dan susu tepung dan R2 = 0.9925. Ketepatan dinilai melalui kebolehulangan dan kebolehulangan prosedur dan dicapai dengan menyuntik sampel pada hari pertama dan tiga hari berikutnya (dalam tiga kali ganda). Kebolehulangan kaedah dinilai dengan mengira % RSD untuk tiga kepekatan melamin yang berbeza. Kajian pemulihan telah dijalankan untuk menentukan ketepatan. Tahap pemulihan melalui kaedah pengekstrakan dikira pada tiga tahap kepekatan melamin (0.1, 1.2, 2) dalam sampel susu formula bayi dan susu kering9,11,15.
Anggaran pengambilan harian (EDI) ditentukan menggunakan formula berikut: EDI = Ci × Cc/BW.
Di mana Ci ialah kandungan melamin purata, Cc ialah penggunaan susu dan BW ialah berat purata kanak-kanak.
Analisis data telah dijalankan menggunakan SPSS 24. Normaliti telah diuji menggunakan ujian Kolmogorov-Smirnov; semua data adalah ujian bukan parametrik (p = 0). Oleh itu, ujian Kruskal-Wallis dan ujian Mann-Whitney telah digunakan untuk menentukan perbezaan yang signifikan antara kumpulan.
Ingelfinger, Jr. Melamin dan kesannya terhadap pencemaran makanan global. New England Journal of Medicine 359(26), 2745–2748 (2008).
Lynch, RA, dkk. Kesan pH terhadap penghijrahan melamin dalam mangkuk kanak-kanak. Jurnal Antarabangsa Pencemaran Makanan, 2, 1–8 (2015).
Barrett, MP dan Gilbert, IH Mensasarkan sebatian toksik ke bahagian dalam tripanosom. Kemajuan dalam Parasitologi 63, 125–183 (2006).
Nirman, MF, dkk. Penilaian in vitro dan in vivo dendrimer melamin sebagai kenderaan penghantaran ubat. Jurnal Farmasi Antarabangsa, 281(1–2), 129–132(2004).
Pertubuhan Kesihatan Sedunia. Mesyuarat Pakar 1–4 untuk mengkaji aspek toksikologi melamin dan asid sianurik (2008).
Howe, AK-C., Kwan, TH dan Lee, PK-T. Ketoksikan melamin dan buah pinggang. Jurnal Persatuan Nefrologi Amerika 20(2), 245–250 (2009).
Ozturk, S. dan Demir, N. Pembangunan penjerap IMAC baharu untuk pengenalpastian melamin dalam produk tenusu melalui kromatografi cecair prestasi tinggi (HPLC). Jurnal Sintesis dan Analisis Makanan 100, 103931 (2021).
Chansuvarn, V., Panic, S. dan Imim, A. Penentuan spektrofotometri mudah melamin dalam susu cecair berdasarkan tindak balas Mannich green. Spectrochem. Acta Bahagian A Mol. Biomol. Spectrosc. 113, 154–158 (2013).
Deabes, M. dan El-Habib, R. Penentuan melamin dalam sampel susu formula bayi, susu tepung dan ikan pangasius melalui kromatografi tatasusunan HPLC/diod. Jurnal Toksikologi Analisis Alam Sekitar, 2(137), 2161–0525.1000137 (2012).
Skinner, KG, Thomas, JD, dan Osterloh, JD Ketoksikan melamin. Jurnal Toksikologi Perubatan, 6, 50–55 (2010).
Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO), Toksikologi dan aspek kesihatan melamin dan asid sianurik: Laporan mesyuarat pakar kolaboratif WHO/FAO yang disokong oleh Health Canada, Ottawa, Kanada, 1-4 Disember 2008 (2009).
Korma, SA, dkk. Kajian perbandingan komposisi lipid dan kualiti serbuk formula bayi yang mengandungi lipid struktur berfungsi baharu dan formula bayi komersial. Penyelidikan dan Teknologi Makanan Eropah 246, 2569–2586 (2020).
El-Waseef, M. dan Hashem, H. Peningkatan nilai pemakanan, kualiti dan jangka hayat susu formula bayi menggunakan minyak sawit. Jurnal Penyelidikan Pertanian Timur Tengah 6, 274–281 (2017).
Yin, W., dkk. Penghasilan antibodi monoklonal terhadap melamin dan pembangunan kaedah ELISA kompetitif tidak langsung untuk pengesanan melamin dalam susu mentah, susu kering dan makanan haiwan. Jurnal Kimia Pertanian dan Makanan 58(14), 8152–8157 (2010).